Mackenna’s Gold (1969) OCR 23.976 fps runtime 02:08:16
ขุมทองแม็คเคนน่า
มีเรื่องที่เล่าสืบกันมา อาปาเช่เล่าว่า...
มีชายขี่ม้าในทะเลทราย ที่เผอิญเจออีแร้ง...
พันธุ์ที่เรียกกันว่า “แร้งทะเลทราย” ในอริโซน่า...
เกาะอยู่บนหิน
“นี่” เขาพูดขึ้น “แกมาเกาะอยู่ตรงนี้ทำไม”
“ฉันเห็นแกบินอยู่แถวแฮดลีเบิร์ก แต่ไม่อยากเจอแก...”
“...ก็เลยเลี้ยวกลับมาทางนี้”
แร้งเฒ่าตอบว่า
“ตลกนะ ฉันแค่บินผ่าน เมืองนั้นแค่นั้นเอง”
“จริง ๆ แล้วฉันจะมานี่...”
“...เพื่อรอแกต่างหาก”
# แร้งชรา #
# แร้งชรา... #
# โผบิน #
# บินทะยานขึ้นสูง #
# มันเฝ้ารอ #
# แร้งเฝ้ารออยู่ #
# รอคอยบางสิ่งที่จะตายอยู่เบื้องล่าง #
# เจ้าแร้งชรารู้ว่ามันรอได้ #
# เพราะมันรู้ว่าทุกคนมีการนัดพบ #
# นัดกับโชคชะตา #
# มันเห็นคนก้าวเข้ามาแล้วจากไป #
# ตะเกียกตะกายดุจดั่งฝูงมดบนก้อนหินเบื้องล่าง #
# ได้ยินเรื่องทองคำและออกค้นหา #
# เพียงเพื่อจะตายเหมือนหนูบนก้อนหินเบื้องล่าง #
# ทอง ๆ ๆ #
# ทำทุกอย่างเพื่อทอง #
# จะต้องเอาทองแม็คเคนน่ามาให้ได้ #
“หนึ่งพันปีก่อนทางตะวันตกเฉียงใต้...”
“...มีตำนานของเผ่าอาปาเช่”
“กล่าวถึงหุบเขาอันเร้นลับ ที่มีเทพเจ้าของเผ่าคุ้มครองอยู่...”
“...ซึ่งอุดมไปด้วยทองคำ”
“ตราบเท่าที่พวกอาปาเช่เก็บ เรื่องหุบเขาเป็นความลับ...”
“...และไม่แตะต้องทองคำ พวกเขาจะยังคงแข็งแกร่ง มีอำนาจ”
“นั่นคือตำนานที่เล่าขาน”
“เมื่อนักรบชาวสเปนมาถึง พวกเขาค้นหาหุบเขานั้น”
“และเรียกมันว่า แคนย่อน เดล ออโร่...”
“...แปลว่า หุบเขาแห่งทองคำ”
“แต่พวกเขาไม่เคยหามันพบ”
“สามร้อยปีต่อมา ชาวอเมริกันมาถึง”
“พวกเขาได้ยินเรื่องตำนาน แต่เรียกหุบเขานั้นว่า...”
“...อดัมส์ผู้สาบสูญ”
“นั่นเป็นเพราะว่าชายชื่อ อดัมส์เคยเห็นทองครั้งหนึ่ง”
“เขาพูดไว้อย่างนั้น”
“แต่ไม่ว่าเขาเคยเห็นหรือไม่ เขาก็ไม่เห็นอะไรอีกแล้ว...”
“...เพราะพวกอาปาเช่ เผาดวงตาของเขา”
“ทุกคนรู้เรื่องตำนานนั่น และหลายคนเชื่อเสียด้วย”
“แคนย่อน เดล ออโร่”
“อดัมส์ผู้สาบสูญ”
“และย้อนกลับไปในปี 1874 มีอยู่ช่วงหนึ่งที่คนเรียกมันกันว่า...”
“...ขุมทองแม็คเคนน่า”
# แร้งชรา #
# แร้งชรา... #
# โผบิน #
# บินทะยานขึ้นสูง #
# มันเฝ้ารอ #
# แร้งเฝ้ารออยู่ #
# รอคอยบางสิ่งที่จะตายอยู่เบื้องล่าง #
# เจ้าแร้งชรารู้ว่ามันรอได้ #
# เพราะมันรู้ว่าทุกคนมีการนัดพบ #
# นัดกับโชคชะตา #
# มันเห็นคนก้าวเข้ามาแล้วจากไป #
# ตะเกียกตะกายดุจดั่งฝูงมดบนก้อนหินเบื้องล่าง #
# ได้ยินเรื่องทองคำและออกค้นหา #
# เพียงเพื่อจะตายเหมือนหนูบนก้อนหินเบื้องล่าง #
# ทอง ๆ ๆ #
# ทำทุกอย่างเพื่อทอง #
# จะต้องเอาทองแม็คเคนน่ามาให้ได้ #
ใจเย็น ๆ ผู้เฒ่า
คุณไม่แข็งแรงพอ ที่จะสู้ต่อแล้ว
ข้ารู้จักเจ้า
เจ้าคือแม็คเคนน่า...
นายอำเภอ
ใช่แล้ว แต่ผมไม่รู้จักคุณ
ทำไมคุณถึงลอบยิงผม
มีคนจ้างมางั้นเหรอ
- โคโลราโด้ล่ะสิ - ไม่ใช่การจ้างวาน
- ไม่มีใครจ้าง - แล้วยิงทำไม
เพราะเจ้าค้นหาทองคำ
คุณน่าจะละอายตนเองบ้าง คนแก่อย่างคุณ...
เที่ยวยิงพวกนักสำรวจ
ทำยังงี้อยู่ เดี๋ยวก็เดือดร้อนแน่
แล้วถ้าคุณรู้จักผม คุณจะรู้ว่า ผมเลิกหาทองตั้งนานแล้ว
ฝุ่นอย่างเดียวที่ผมพบ ก็ฝุ่นในทุ่งหญ้านั่นแหละ
ไม่เคยรวยนะ ได้แต่หิวน้ำ
แล้วนี่เจ้าออกหาทองอีกแล้วสิ
ใคร ๆ ...ก็หาทองคำ
ทองคำไหน
ทองคำอะไรกัน
ผมรู้จักที่นี่นะ
นั่นมันหินสะเทือน ไม่มีทองคำอยู่ที่นั่นหรอก
ผมเคยไปมาแล้ว
เจ้าอยู่กับข้าทำไม
ทำไมไม่ฆ่าข้าเสีย
นั่นแหละที่ผมว่าน่าจะทำ
เอางี้...ถ้าคุณสัญญากับผมว่า จะไม่ยิงคนอีก...
ผมจะไปส่งคุณที่บ้าน
ไม่มีบ้าน
งั้นผมจะพาไปหาหมอ
ข้าตายที่นี่
ตอนนี้...เจ้าได้ทองคำแล้ว
แต่เจ้าจะเสียใจว่า ไม่ควรเห็นแผนที่นี้เลย
ดวงวิญญาณจะฆ่าเจ้า นี่ไม่ใช่เรื่องตลก
มันเป็น...สถานที่ลึกลับ
ตกลงว่ามันเป็นยังงั้นเอง
แคนย่อน เดล ออโร่ อดัมส์ผู้สาบสูญ
อย่าห่วงเลย ผมไม่หามันหรอก
สามปีที่ค้นหาอย่างไร้ประโยชน์ ไม่มีอดัมส์ผู้สาบสูญหรอก
นี่เป็นช่วงเวลาที่เลวร้าย
นักรบหนุ่ม ๆ อยากได้ทอง เช่นเดียวกับคนขาว
เป็นเวลาที่ดี...
สำหรับคนแก่ที่จะตาย
มีเวลาอีกตั้งเยอะ ไม่ต้องรีบหรอก
รู้สึกอยากกินอะไรมั้ย
ผู้เฒ่า
ผู้เฒ่า...
ให้ตายสิ คุณไม่น่ายิงใส่ผมเลย
ผมนึกว่าคุณเป็นคนอื่นซะอีก
ทหาร ทหารเพียบเลย
คุณดีต่อพวกเรามาก เราขอบคุณนะ
เราจะไม่ขอให้คุณ ช่วยอะไรอีก...
นอกจากแค่ขอยืมม้ากับลา สองสามตัวที่เราต้องใช้...
และอาหารสำหรับการเดินทาง
และเราจะเอาเมียคุณไปด้วย
เพราะถ้าเราเกิดมีปัญหากับพวก ทหารม้า เธออาจใช้ประโยชน์ได้
ถ้าเราผ่านเส้นทางนี้อีก ให้พระเจ้าเป็นพยาน...
ผมจะขายเธอคืนให้
นั่นเป็นสัญญาแท้ ๆ เลยนะ
หยุดก่อนน่า นายอำเภอ
เราจะขุดหลุมฝังตาแก่นี่เอง
เราจะขุดให้ยาวขึ้นนิด...
กว้างขึ้นหน่อย...
แล้วบางทีเราจะได้ฝังแกลงไปด้วย
พระเจ้าดีต่อฉันจริง ๆ
แกจำได้มั้ย
ฉันเคยบอกแกแล้วว่าจะ มาหาแก เจ้าเพื่อนเก่า
แกจะไม่ได้กลับไป เจ้าเพื่อนเก่า
ฉันหาทางของฉันเอง
วางพลั่วนั่นลง และมาคุยกับโคโลราโด้
อย่าขยับ แม็คเคนน่า...
ไม่งั้นแกขาดสองท่อนแน่
มาอย่างสุภาพบุรุษนะ
แกก็รู้เราตามรอยตาแก่นั่น มาสองสัปดาห์แล้ว
- แผนที่อยู่ไหน - แผนที่เหรอ
แผนที่อะไรกัน
ฉันรู้จักไอ้หมอนี่ มันเล่นไพ่เก่ง
มันจำไพ่ได้ทุกที
ถ้ามันเห็นแผนที่ มันก็จำได้
งั้นเราก็มีแผนที่แล้ว อยู่ในหัวของมันเอง
ฉันบอกแกแล้ว
ไม่มีใครหนีฉันรอดหรอก
ตอนนี้ฉันได้ตัวแก และแกจะพาเราไปหาทองคำ
จากนั้นฉันก็จะฆ่าแก
เร็วเข้า เบ็ช เอาก้อนหินวาง ทับศพไว้และไปกันได้แล้ว
เขาเป็นหัวหน้าเผ่า เขาจะไปที่ “แคนย่อน เดล ออโร่”
เราจะฝังเขาที่นั่น
จะบ้ารึไง เหม็นกันตายพอดี กว่าเราจะไปถึงนั่น
จริงสิ เขาเป็นหัวหน้าเผ่า ศพของเขาต้องฝังที่นั่น
ฉันน่าจะคิดได้เองนะ
เบ็ช มาเร็ว
ระวัง
“เมื่อก่อนนี้ ก่อนที่แม็คเคนน่า ขับไล่เขาออกจากพื้นที่...”
“...โคโลราโด้มีที่ซ่อน อยู่ที่หุบเขาเล็ก ๆ ”
“เขากลับมาคราวนี้ จึงใช้มันเป็นที่มั่นอีกครั้ง”
“และนั่นคือที่ที่เขาพาแม็คเคนน่า แผนที่ซึ่งมีชีวิตไป”
แกมันบ้าที่กลับมา
ผู้พิพากษาเบอร์เกอร์แมน ตั้งค่าหัวของแกไว้
ตลกชะมัด
ฉันไม่เคยเห็นผู้พิพากษา เบอร์เกอร์แมนเลย
แต่เขากลับไม่ชอบฉัน
แล้ววันหนึ่งฉันกับเขาคงได้เจอกัน
แล้วฉันจะเอาหัวของเขา มาใส่ตะกร้า
จะยังไงก็ตาม...
ฉันกลับมาก็เพื่อมาหา แผนที่ที่แกเผาทิ้งนั่นแหละ
ทำไม
แกหาซื้อแผนที่แบบนี้ได้เป็นโหล แค่ฉบับละเหรียญเดียว
แต่ก็ไม่เหมือนฉบับนั้น
ไม่เหมือนแผนที่ ที่ตาเฒ่าแพรรี่ด็อกมีอยู่
แต่ตาเฒ่านั่นไม่ใช่ แพรรี่ด็อกนะ
แพรรี่ด็อกตายไปแล้ว
ใช่สิ เขาตายแล้ว
เรื่องทั้งหมดนี่มันก็แค่นิยายปรัมปรา
ไม่มี แคนย่อน เดล ออโร่
อดัมส์ก็ไม่เคยไปที่นั่น
ทำไมแกฆ่าแพรรี่ด็อก และยึดแผนที่ของเขา
มันไม่ได้เป็นยังงั้น
ฉันรู้ว่ามันเกิดขึ้นยังไง
แกเบื่อที่จะต้องทำงาน รับเงินเดือน 20 เหรียญใช่มั้ยล่ะ
แกเลยเอาเปรียบตาแก่นั่น
แกลอบยิงเขา แล้วก็ขโมยแผนที่เขามา
ฉันทึ่งในตัวแกจริง ๆ นายอำเภอ
เฮชกี้จำแกได้
ฉันก็จำเธอได้
ฉันนึกไม่ออกเลยว่า แกรู้เรื่องแผนที่นี้ได้ยังไง
เป็นของจริงเพียงอันเดียวซะด้วย
มันน่าจะอยู่แค่ในหัว ของแพรรี่ด็อก
เขาจะต้องให้คนอื่น ก่อนที่เขาจะตาย
มีคนรู้ว่าแผนที่มีจริง
สองอาทิตย์ก่อน ตาแก่เลยออกจากเผ่า
ทำไมเขาไม่ให้แผนที่คนอื่นไปล่ะ
ฉันเดาเอาว่าตาแก่นั่น ไม่รู้ว่าจะไว้ใจใครดี
คืองี้ พวกอาปาเช่เปลี่ยนไป
พวกมันเริ่มคิดเหมือนกับคนขาวแล้ว
พวกคนหนุ่มเห็นว่าทองคำ มีประโยชน์กับพวกเขามากกว่า...
- พวกบรรพบุรุษนั่น - ไม่มีทองคำหรอก
ถ้ามี มันก็คงเป็นของทั้งเผ่า
แกผิดแล้ว
ทองคำเป็นของวิญญาณบรรพบุรุษ แล้วพวกมันบอกว่าให้ฉันเอาไปได้
ฟังนะ ไอ้เพื่อนยาก ฉันรู้จักแก
แกก็เหมือนกับพวกอาปาเช่ ดื้อหัวชนฝา
พวกนี้เป็นเพื่อนของฉัน พวกมันก็ดื้อเช่นกัน
ทำไมแกไม่พาฉันไปที่นั่นล่ะ เราจะเป็นหุ้นส่วนกัน
- มันมีทองคำพอสำหรับเราทุกคน - ฉันไปมาแล้ว
มีทองไม่พอแม้แต่จะ อุดฟันแกด้วยซ้ำ
แกเคยไปที่หุบเขาแล้วรึ
มันไม่มีหุบเขา
แกไม่รู้เรื่องหรอก
แกชอบพนันนี่ ลองเสี่ยงกันหน่อยซิ
แล้วถ้าเราแพ้ล่ะ
เราก็แยกกัน แล้วแกจะไปที่ไหนก็ไป
ไปยังไงล่ะ เดินแบบมือถูกมัด ข้างหลังเนี่ยนะ
ฉันจะให้ทุกอย่าง ที่แกต้องการ น้ำ ม้า ปืน
เมื่อไหร่
- เมื่อไหร่อะไร - ปืนไง
ก็ต่อเมื่อแกพาเราไปที่นั่นไง แกต้องพิสูจน์ตัวเองก่อน
ฉันจะบอกให้ว่า จะให้อะไรแกอีก
ฉันจะให้ผู้หญิงแก
ผู้หญิงอะไร
คนที่แกมองอยู่นั่นไง
จะบอกอะไรให้ ผัวของเธอรวยนะ
แกจะได้รางวัลก้อนโตเลย
เจ้าลิง
เจ้าลิง เราอยากได้อะไร
เราต้องการทองคำ ทำไมเหรอ
เพราะเมื่อเราได้ทองคำ เราก็ซื้อผู้หญิงกี่คนก็ได้
มิหนำซ้ำ ถ้าวันพรุ่งนี้ ลากูน่าไม่มา...
เราทุกคนก็จะได้ส่วนแบ่งเพิ่ม
แกอยากได้นางหน้าบากนี่มั้ย
เอาซิ
เอายายอ้วนนั่นก็ได้
เอายายแก่ด้วยก็ได้
แกจะได้สนุกสุดเหวี่ยงเลย
แกจะว่ายังไงล่ะ ตกลงมั้ย
ก็ได้
ฉันจะพาแกไปที่นั่น
แล้วทองก็จะเป็นของแกทั้งหมด
ฉันจะพาแกไป แล้วฉันเป็นอิสระ อย่างที่แกพูดไว้
ไม่เอาทองเลยรึไง
ทำไมล่ะ
แกชอบแฮดลีย์เบิร์กมากรึ
พวกนั้นไม่ชอบแกเท่าไหร่นี่
ฉันจะบอกความจริงให้แกรู้
ฉันเชื่อเรื่องไสยศาสตร์
ฉันไม่อยากไปพัวพันกับ วิญญาณของพวกอินเดียนนั่น
ก็ได้ แกมันบ้า แต่ได้เลย
อีกเรื่องหนึ่ง บอกลูกน้องของแกด้วยว่า...
ฉันต้องการของทั้งหมดคืน
ได้สิ ฉันเก็บทุกอย่างไว้ จนกว่าจะถึงเวลาที่แกต้องไป
แต่มันไม่มีทองคำ ไม่มีหุบเขาด้วย
ฉันพูดตลกเอง “สหาย”
แกโชคดีนะ ดูเหมือนเธอ ไม่ได้โมโหแกเลย
เธอโมโหแกมากนะ แต่ฉันว่าเธอยังชอบแกอยู่ดี
เสียดายที่ฉันยกเธอ ให้กับเจ้าลิงไปแล้ว
จะเปลี่ยนใจมั้ยล่ะ
หลับให้สบายนะ เจ้าเพื่อนยาก
คุณครับ
คุณรู้จักผมนี่ ผมชื่อแม็คเคนน่า
นายอำเภอ
ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก
คุณก็รู้จักผม
พ่อของคุณเป็นคนแต่งตั้งผม ให้เป็นนายอำเภอ
พวกมันฆ่าพ่อของฉัน
พวกมันฆ่าพ่อของฉัน...
อย่าให้พวกมันรู้... อย่าให้ใครรู้ว่า...
คุณคือลูกสาวของ ผู้พิพากษาเบอร์เกอร์แมนนะ
ถ้าโคโลราโด้รู้เข้า คุณจะต้องลำบากกว่านี้อีก
คุณเข้าใจมั้ย
ได้ยินมั้ย
ใช่ ฉันจำคุณได้
คุณมากินข้าวที่ไร่ครั้งหนึ่ง
ใช่แล้ว
ผมไปมาครั้งหนึ่ง
มีคนพูดว่าคุณชอบเล่นไพ่
ใช่
ผมชอบเล่นโป๊กเก้อร์เป็นครั้งคราว
นอกหน้าที่นะ
ดื่มบ้างนิดหน่อยด้วย
พ่อต่อต้านการพนัน ฉันก็เหมือนกันด้วย
ผมรู้ ผมรู้เรื่องนั้น
ผมพยายามปรับปรุงตัวเองอยู่ ผมพูดจริง ๆ นะ
ดูไม่ค่อยจะดีนักนะผมว่า นายอำเภอที่เล่นไพ่น่ะ
คุณพักผ่อนเถอะ
พยายามหลับซะ
แล้วอย่าลืมสิ่งที่ผมพูดไว้
เราออกเดินทางพรุ่งนี้เช้า ไปนอนได้แล้ว
เห็นมั้ย
ฉันรักษาสัญญาที่ให้ไว้ แกเองก็ทำตามที่รับปากไว้ล่ะ
คาดเข็มขัดซะ กางเกงอาจหลุดได้นะ
เร็วเข้า
เราจะไม่รอลากูน่ารึไง
มันติดผู้หญิงที่แฮดลีย์เบิร์กนัก ปล่อยให้มันสำราญกับเธอไปเถอะ
ผู้ชายมาพร้อมกับธง
พาผู้หญิงเข้าไปข้างใน
ฉันคิดว่าพวกนี้คงไม่ได้ มาหาแกนะ นายอำเภอ
แต่ถ้าเป็นยังงั้น ฉันจะฆ่าแกซะ
ฉันก็ไม่รู้จะพาแกไป ที่หุบเขาได้ยังไงนะ ถ้าแกฆ่าฉัน
ได้สิถ้าแค่หัวเข่าพัง เจ็บแต่ก็ไปได้
และถ้าแกคิดจะพาผู้หญิงหนี จำไว้ว่าเฮชกี้มีมีดอยู่
โคโลราโด้
จอห์น โคโลราโด้
เบ็น
เบ็น เบเกอร์
- ไอ้เพื่อนยาก - อย่านะ
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ โคโลราโด้
ใครอยู่กับแกน่ะ
คุณอยู่กับโคโลราโด้ซะด้วย
ว้าว ๆ ๆ
แปลกใจเหรอ
คนที่มากับผมอาจจะนะ แต่ผมไม่เลย
ไม่ใช่เวลาที่มีการได้เสียแบบนี้
นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาหัวเสีย กับเรื่องเก่า ๆ กันนะ
จะว่าไปแล้ว ผมดีใจที่คุณอยู่นี่นะ
เราจะได้เล่นโป๊กเก้อร์กัน
ไม่ใช่ไพ่ของนายนะ
ขอต้อนรับกลับมา โคโลราโด้
มีพอสำหรับทุกคนซะด้วย
พอเหรอ
เรารู้ทุกอย่างแหละ
เรารู้ว่านายตามหาแพรรี่ด็อก
เรารู้ว่านายรู้เรื่องจากเบ็ช กับลิตเติ้ลแฮชเช็ตนั่น
นายรู้ได้ไงว่าเราอยู่นี่กัน
มีแต่พวกฉัน ที่รู้จักที่นี่นี่
ลากูน่า
เสียใจด้วย โคโลราโด้
นายก็รู้จักฉันดี
ฉันดื่มมากไป...
พูดมากไปด้วย
พวกเขาเลยได้ตัวฉัน
เห็นมั้ยล่ะ
ฉันบอกแล้วว่าไม่น่าให้ ลากูน่ามันไปแฮดลีย์เบิร์ก
ทะเลทรายมันใหญ่นะ
จะต้องใช้คนเยอะ ในการค้นหาตาแก่นั่นนะ
และระยะทางไปหุบเขาก็ยาวไกล
ทหารม้ากำลังตามล่าแก...
เยอะอย่างที่แกไม่เคยเห็นเลย
แล้วพวกอาปาเช่ก็ออกล่า...
แบบไม่เลือกหน้าด้วย
หรืออาจตามหาทองด้วยก็ได้
นายไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่
นายต้องการพวกเรา
อีกอย่าง
นายมีที่พักที่มั่นคงก็จริง แต่มันเป็นหุบเขาตันนะ
เข้าทางเดียว ออกทางเดียว
เราตั้งแค้มป์อยู่ข้างนอก จนพวกนายหิวโซก็ยังได้
อืมม์...ที่นายพูดก็มีส่วนถูกนะ
แน่นอน ถ้าทหารจับเรา ได้พร้อมกัน...
นายก็จะถูกแขวนคอพร้อมฉัน
ถ้าแม็คเคนน่าตัดสินใจ เสี่ยงร่วมกับนาย...
ฉันว่ามันคุ้มนะ
แกคิดว่าไง
ฉันดีใจนะที่เขามา
ก็อย่างที่เขาพูดไง...
เราจะได้เล่นโป๊กเก้อร์ ระหว่างทางด้วย
ค่อย ๆ นะ ย้ายหัวหน้าสิ
จริงอยู่ว่ามีทองพอสำหรับเราทุกคน
แต่ก็จริงเหมือนกันที่ว่า ระยะทางอีกไกลเหลือเกิน
ตกลง
มากินอาหารเช้ากันเถอะ
เดี๋ยวก่อน
มันหักหลังฉัน
นายก็รู้ว่าฉันต้องฆ่ามันอยู่แล้ว
ยังไงก็มีทองพอสำหรับทุกคนน่า แต่ตอนนี้ได้เพิ่มกันอีกคนละนิด
ไม่มีการฆ่าอีกนะ...
ไม่งั้นได้ตายกันเยอะแน่
รู้อะไรมั้ย เบ็น...
เราตกลงกันแล้วก็จริง...
แต่ฉันน่าจะได้เห็นเพื่อนนาย ก่อนที่จะตกลงกับนายนะ
พวกเขาเป็นไงเหรอ
อย่าง 2 คนนี่...
ฉันไม่เห็นรู้เลยว่ามันเป็นอะไร ไม่กล้าเดาด้วยซ้ำ
เราแค่เดินทางผ่านแฮดลีย์เบิร์ก...
แล้วก็บังเอิญได้ยิน บทสนทนาที่น่าสนใจมากเลย
คุณเบเกอร์ก็ใจดี ให้พวกเราเข้าร่วมกลุ่ม
เขาว่าสนุกแน่
แล้วมีกำไรด้วย
งั้นเหรอ
งั้นเหรอ...
สนุก ๆ
ฉันรู้จักหมอนี่
นายเป็นเจ้าของร้านขายของ จากแฮดลีย์เบิร์กนี่
เมียนายรู้มั้ยเนี่ยว่านายอยู่ไหน
ฉันไม่รู้จักคนนี้ แต่ดูซีดเหมือนกันเลย
นายเป็นอะไร หมอฟันเหรอ
ไม่ใช่...เขาเป็นบรรณาธิการ หนังสือ “แฮดลีย์เบิร์ก กาเซ็ต”
คนนี้ดูเหมือนนักเทศน์เลย
ก็เทศน์อยู่
เทศน์เรื่องอะไรล่ะ ทองเหรอ
คำสอนของพระเจ้าสิ
แต่ชอบทองล่ะสิท่า
มันก็ใช้ได้กับพระเจ้า หรือปีศาจน่ะแหละ
ทำไมโบสถ์แห่งโรม ถึงจะมีทองได้เพียงแห่งเดียวล่ะ
ทองคำ เงิน รูปสักการะ และคอร์รัปชั่น
เมื่อฉันได้ทองของฉัน...
ทองของนายเหรอ
ส่วนแบ่งของฉัน
ส่วนของฉันจะนำมาสร้าง สถานที่บูชาพระเจ้า
วิหารแห่งคำสั่งสอนที่แท้จริง
บางทีจะสร้างทั่วไปหมด ทั้งแถบนี้เลย
เฮ้ย เบ็น...แกพาหมอนี่มาได้ คงต้องเพี้ยนกว่ามันแน่
ฉันบอกแกแล้วว่าทุกคนรู้
แกเก็บเรื่องทองไว้ไม่ได้หรอก ข่าวมันลอยไปทั่ว
ยังไงก็ดี เราต้องหาปืน เท่าที่จะหาได้
ไม่สำคัญว่ามันเป็นของใคร
มันไม่ง่ายเหมือนกับเดิน ไปโบสถ์ตอนวันอาทิตย์นะ
คุณอาจถูกฆ่า หรือคุณอาจต้องฆ่าคนด้วย
พระเจ้ารู้ว่าท่านต้องการ ให้ผู้รับใช้ของท่านทำอะไร
ยังไงก็ตาม ทองพวกนั้น เป็นของพวกอาปาเช่
พวกนั้นใช้ทองเพื่อ พาพวกเขาไปหาพระเจ้า
โอ้โหเว๊ย ตกลงกับพระเจ้าได้ดีนะเนี่ย
แล้วนี่ก็รายสุดท้าย ดูเข้าท่าซะด้วย...
คนตาบอดกับเด็กหนุ่ม
ฉันมองให้เรา 2 คนได้ดีพอน่ะ
ตาแก่นั่นมีสิทธิ์ที่จะมา ที่นี่มากกว่าพวกเรา
แกไม่รู้จักเขารึ
นั่นแหละอดัมส์
ใช่อดัมส์จริง ๆ ด้วย
แกเห็นมั้ย
แกเห็นมั้ย...
นั่นคืออดัมส์
ฉันเห็นอดัมส์
แต่ฉันไม่เห็นทองเลย
มีทองอยู่ที่นั่น
มากกว่าที่คุณเคยเห็นอีก
ทองทั้งหมดในโลกเลย
เล่าสิ
เล่าให้เขาฟังสิ
ไม่ล่ะ เล่ากันมาเยอะแล้ว
แต่เราจะพาคุณกลับไปที่นั่นนะ พูดต่อไปสิ คุณอดัมส์
เล่าให้เราฟังหน่อย
ชาวเม็กซิกันคนหนึ่ง พาพวกเราไปที่นั่น
เขาถูกเลี้ยงโดยพวกอาปาเช่
เขาเองไม่ต้องการทองคำเลย
เขากลัว
เอาแต่พูดเรื่องวิญญาณ ของพวกอาปาเช่
เขาต้องการเพียงแค่ม้าหนึ่งฝูง
เราก็เลยให้เขาไป
และทางที่เขาพาเราไปที่นั่น...
ก็คดเคี้ยวไปมาและเดินทาง ในตอนกลางคืนเป็นส่วนมาก...
เราไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหน
และในที่สุดเขาก็ให้พวกเรา ผูกผ้าปิดตาไว้...
เมื่อเราถอดผ้าออก...
มันก็อยู่นั่นเอง
หุบเขาเล็ก ๆ ที่สวยที่สุด เท่าที่เคยเห็นมา
สะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกาย
มันช่างเหมือนกับความฝัน
พวกอินเดียนเคยอาศัยอยู่ที่นั่น หนึ่งพันปีก่อนหรือมากกว่านั้นอีก
ทองคำ...
เต็มไปหมด
ผนังหุบเขามีเป็นแถบ ๆ เลย...
กว้างห้าหลาบ้าง สิบหลาบ้าง
บนพื้นก็เต็มไปด้วยก้อนทอง
ทองคำบริสุทธิ์
ผงทองเกาะอยู่ตามพุ่มไม้
ถ้าจุ่มกระทะลงไปในน้ำละก็ จะต้องเป็นสีทุกที
วันแรก เราใส่ทองเต็ม หม้อต้มกาแฟใบใหญ่เลย...
แค่ก้อนทองอย่างเดียวนะ
ไม่มีใครยกหม้อขึ้นเลย
เราสร้างเพิงที่พัก
ออกไปทำงาน
ต่อมา...
พวกอาปาเช่มาที่นั่น
พวกมันฆ่าทุกคนยกเว้นฉัน
พวกมันทำให้ฉันตาบอด...
และทิ้งฉันไว้ในทะเลทราย
ตอนนั้นฉันก็ไม่แก่ไปกว่า พ่อหนุ่มนี่หรอก
เล่าเรื่องก้อนทองสิ
ตอนมีคนพบตัวฉัน...
ฉันมีทองเหลืออยู่ก้อนหนึ่ง ในกระเป๋า
แค่ก้อนเล็ก ๆ เอง
มันมีค่าตั้ง 190 เหรียญ
แค่ทองก้อนเล็ก ๆ เอง
รู้อะไรมั้ย
นายสวยจังว่ะ
ไม่รู้เลยนะว่า นายเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง
ถ้านายเป็นผู้ชาย...
ฉันจะตัดผมให้นาย
แล้วถ้านายเป็นผู้หญิง ฉันก็จะจูบนาย
ฉันว่านายเป็นผู้หญิงว่ะ
นั่นฮาชิต้านี่
ทหาร
ใครจะลงมือกันแน่ คนของนายหรือของฉัน
คนของนายสิ นายมีคนมากกว่า
เรามาตัดไพ่เสี่ยงกันดีกว่า
ตกลง แต่ฉันสับไพ่นะ
เมื่อเราออกไป พวกคุณ ตรงไปหากองทหารม้า
เล่าเรื่องโคโลราโด้ให้ทหารฟัง
- บอกว่าผมถูกจับเป็นเชลย - อะไรนะ
ผมไม่เข้าใจ คุณถูกจับได้ยังไง
คุณพยายามกำจัดเราใช่มั้ย
ผมพยายามช่วยชีวิตพวกคุณ
ลืมเรื่องทองซะ คุณวีเวอร์ มันไม่มีจริงหรอก
- กลับไปที่ร้านของคุณซะ - ผมไม่เชื่อคุณ
คุณเองก็รู้ดี
คนอย่างคุณ ไม่ควรมาทำอะไรที่นี่
ทองคำนั่นจะทำอะไรให้กับ ที่แถบนี้ได้อีกเยอะ
ลืมซะ ทำอย่างที่ผมบอก
คนพวกนี้เป็นโรคตื่นทอง
ออกไปจากที่นี่ ไปหาพวกทหารม้า
เขาบอกอะไรพวกคุณเหรอ
ความจริง ฉันบอกให้พวกเขากลับบ้าน
ทำไมแกเห็นแก่ตัวจังเลย แกเก็บไว้คนเดียวไม่ได้นะ
เขาบอกพวกคุณรึเปล่า ว่าเขาฆ่าแพรรี่ด็อก
เขาเผาแผนที่ทิ้ง แต่รู้ว่าหุบเขา อยู่ตรงไหน นั่นแหละความจริง
นั่นสิค่อยฟังดูเป็นจริงหน่อย
ผมไม่เคยไว้ใจคุณ แม็คเคนน่า
ผมรู้ว่าผิดถนัดที่ผู้พิพากษา เกลี้ยกล่อมให้เราตั้งคุณเป็นนายอำเภอ
คนเร่ร่อนมาจากไหนก็ไม่รู้ คุณไม่เคยเป็นพวกเราเลย
ผมสะสางเมืองคุณนะ
ตรานายอำเภออยู่ไหนล่ะ
- คุณฆ่าตาแก่นั่นจริงเหรอ - ใช่แล้ว
แต่เป็นการป้องกันตัว
คุณคือฆาตกร
เป็นการพิจารณาคดีที่รวดเร็วดีนี่ แขวนคอเมื่อไหร่ดีล่ะ
แขวนคออะไรกัน
ที่นี่ เราคือเพื่อนกัน ทุกคนเป็นหุ้นส่วนทั้งนั้น
อิงคา เธอมาทำอะไรที่นี่
ทำไมเธอมาอยู่นี่ล่ะ
ฉันจะเล่าให้ฟัง
ฉันจะบอกความจริงทั้งหมด
ระหว่างทางไปพบแม็คเคนน่า เมื่อเขานัดพวกเราให้ไปหา...
เสบียงของเราหมดพอดี เราเลยแวะที่ไร่เล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
เรากะว่าจะจ่ายเงิน แต่เขา...
เขาเป็นคนเริ่มยิง
เราจึงขอร้อง
“ได้โปรด หยุดเถิด”
เขามันบ้า เขาไม่ยอมฟังเลย
เราเลยเห็นว่า สิ่งดีที่สุดที่ควรจะทำ คือ...
ให้เธอเป็นหุ้นส่วน ให้เธอได้ส่วนแบ่งเต็ม ๆ
พ่อของเธอตายแล้วเหรอ
แต่ตอนนี้เราทำอะไรได้ล่ะ ไม่ได้เลย
ตราบใดที่ยังมีชีวิต เราจะหาโอกาสยังงี้ไม่ได้อีกแล้ว
คุณว่ามันเป็นอุบัติเหตุรึ
ฉันสาบานได้
ฉันเป็นคนสวดมนต์ ที่หลุมศพของเขา
ที่แน่ ๆ ก็คือ เราเอาเขากลับมาไม่ได้
ใช่มั้ยฟุลเลอร์
ไม่ได้
จริงมั้ย เถ้าแก่
ไม่รู้สิ
ผมไม่รู้จะคิดยังไงดี
ไม่ได้คิดว่าจะเป็นยังงี้เลย
ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้
ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ออกไปจากที่นี่ไง...
ทุกคนเลย ก่อนที่จะสายเกินไป
นี่คุณ ผมขอโทษนะ
ผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเลยไม่ค่อยรู้เรื่องที่คุณพูดกัน
แต่ผมว่ามันน่าเสียดายนะ ถ้าเราแตกคอกัน
หรือละทิ้งสิ่งที่พวกเรา ตั้งใจว่าจะทำให้สำเร็จไป
เราเริ่มการผจญภัยกันแล้วนะ
เป็นอะไรที่คงมี แค่ครั้งเดียวในชีวิต
ผมจึงขอเสนอว่า ให้เราลืมเรื่องในอดีต...
ไม่ว่าเคยเกิดอะไรขึ้นก็ตาม และเดินหน้าต่อไป
เขาพูดถูก เขาพูดถูก เขาพูดถูก
ไม่ยังงั้นพระเจ้าคงไม่ให้ พวกเรามาอยู่กันที่นี่แบบนี้
จริงมั้ย “พ่อนักเทศน์”
ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับแก
พระเจ้ามีวิธีของท่านเอง...
และฉันก็มีเหตุผลของฉันที่มาที่นี่
งั้นเราก็เห็นพ้องกัน
แม็คเคนน่า พาเราไปที่หุบเขา
แน่นอน พวกเราเห็นด้วย
พวกเราตกลงกันว่าจะรวย
พวกคุณจะเป็นมหาเศรษฐี
พวกคุณทุกคน
นั่นคือสิ่งที่พวกคุณคิด และไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
คนดีที่สุดของเมืองเราถูกฆ่าตาย
พวกคุณได้แต่พูดว่า “เราเอาเขากลับมาไม่ได้”
ฟังดูเป็นคำจารึกหลุมศพที่ไม่ดีเลยนะ ว่ามั้ย แต่ก็มีเวลากันแค่นั้น
พวกคุณไม่เห็น พวกคุณไม่รับฟัง...
ไม่ต้องการรับรู้อะไร นอกจากเรื่องทองนั่น
พวกคุณบ้าแล้ว เหมือนกันหมด
ผมเริ่มด้วยการเป็นเชลยของมัน ตอนนี้ผมต้องแบกรับพวกคุณอีก
แล้วก็ไม่มีทองคำไม่มีหุบเขา ไม่มีอะไรทั้งนั้น
เป็นแค่เรื่องที่หมอนี่เล่า จะได้ขอเหล้าฟรีดื่ม
ผมจะพาพวกคุณไปที่นั่น ผมไม่มีทางเลือก
แต่ผมจะบอกอะไรให้
มีไม่กี่คนเท่านั้นที่จะได้กลับมา
มีทองคำนะ
ฉันเห็น ทองทั้งหมดในโลกเลย
ไม่เอาน่า เราเสียเวลาโดยใช่เหตุนะ
รู้มั้ย...
ฉันเริ่มจะไม่ไว้ใจแกแล้ว
ฉันไว้ใจแกนะ
พระเจ้าช่วย จนป่านนี้...
คุณไม่รู้เหรอว่า ต้องขึ้นม้าทางด้านซ้าย
“พวกเขาพบว่ามีโอกาสเดียว ที่จะผ่านกองทหารม้าได้...”
“...และพวกเขาก็มีแผน”
“พวกเขามอมเหล้าผู้หญิง อินเดียนจนพูดไม่รู้เรื่อง”
“คนของเบเกอร์สองคนจะขี่ม้า พาเธอไปที่แค้มป์...”
“...ทำเป็นว่าหนีพวกอาปาเช่มา”
“และในขณะที่ฮาชิต้า เบ็ช และเจ้าลิงจะทำ...”
“...ราวกับว่าเป็นหน่วยจู่โจม...”
“พวกที่เหลือก็จะไปอีกทางหนึ่ง”
“ถ้าแผนดำเนินไปด้วยดี พวกเขาก็จะพบกันภายหลัง”
“นั่นคือแผนที่วางไว้”
“บวกกับโชคอีกนิดหน่อย มันก็อาจจะได้ผล”
“พวกอาปาเช่มาใกล้แล้ว”
เกิดอะไรขึ้น
ยังบอกไม่ได้ครับ
เรามาแล้ว
อย่ายิง เรามาแล้ว
- ผู้หญิงอินเดียน - เธอถูกมัดติดกับม้า
ใจเย็น ๆ ไม่ต้องรีบ
จ่าอยู่ที่ไหน
หลีกไป ออกไปให้พ้น
เอาล่ะ ปล่อยเธอ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย จ่า
มีคนเมาครับ
ผมจะหากาแฟดำให้เธอดื่ม บางทีเราอาจรู้เรื่องอะไรมั่ง
เอาล่ะ เลิกสนุกได้แล้ว กลับไปประจำที่ได้
ได้ยินที่ฉันพูดมั้ยไป
“แล้วพวกเขาก็อยู่พร้อมหน้ากันอีก”
“ทั้งพลเมืองดี และพวกนอกกฎหมาย...”
“...แม็คเคนน่าและผู้หญิง”
“พวกเขามุ่งหน้าไปยังบ่อน้ำ ที่ไร่เก่าของโบรแกน”
“เพราะเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะตุนน้ำ ก่อนจะถึงทะเลทราย”
“พวกอาปาเช่ได้เผาไร่โบรแกน เมื่อราวห้าปีก่อน”
“ไม่มีใครครอบครองไร่ต่อ เพราะว่ามันอยู่ไกลมาก”
“แต่ทุกคนรู้เรื่องบ่อน้ำ และทุกคนใช้น้ำจากบ่อนี้”
“มันคล้ายกับ...”
“...ดินแดนที่เป็นกลาง”
ทหารม้า
เราถูกล้อมแล้ว พวกทหารม้า
ผมคือจอห์น ฟุลเลอร์
พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว
ผมคือจอห์น ฟุลเลอร์
บรรณาธิการของเดอะกาเซ็ต
ผมจับตัวโคโลราโด้ได้แล้ว
อย่ายิง
ผมจับโคโลราโด้ได้แล้ว
ได้ตัวตาแก่อดัมส์ด้วย อย่ายิงนะ ได้โปรดเถอะ
ขี่ม้าในประเทศนี้โดยไม่มีปืน...
ไม่รอบคอบเลยนะ
ฉันรู้ว่าเราเชื่อใจแกได้น่ะ
นี่คุณ
อย่ายุ่งกับเธอ
บอกว่าอย่ายุ่งกับเธอ
ก็กลับมาเป็นแบบเก่าแล้วไงล่ะ
แกให้เธอกับฉัน จำได้มั้ย
เราไม่มีน้ำ แล้วเธอก็ถ่วงเราด้วย
ทิ้งเธอไว้ซะ
หลีกไป
ฉันช่วยแกไม่ได้นะถ้าตายไป
เคยคิดบ้างมั้ยว่าแกจะไม่มีวัน ได้เห็นหุบเขานั่น ถ้าแกฆ่าฉัน
ฉันจะไม่ฆ่าแกหรอก แต่จะทำให้แกต้องทรมาน
ฉะนั้นหลีกไปซะ
มีน้ำเยอะมาก...
ไม่ถึงสองชั่วโมงจากที่นี่
แกจะบ้าเหรอ
จับตาดูไอ้คนแจกไพ่ไว้ละกัน
แกเก่งนะ
แกนี่เก่งมาก
แกเอาส่วนแบ่งของเจ้าลิงไปเลย
มาสิ สนุกกันหน่อย
คุณแม็คเคนน่า
ฉันขอบคุณนะ
สำหรับทุกอย่าง
ไม่เป็นไรหรอก
พ่อของคุณกับผม ไม่ค่อยได้พูดกันมากนัก แต่...
เขาเป็นคนดีนะ
นั่นเป็นโชคดีของฉัน
ขอโทษนะ มีอะไรระหว่าง คุณกับผู้หญิงอินเดียนนั่นรึเปล่า
เคยมี นานมาแล้ว
หลังจากที่ได้เป็นนายอำเภอ ผมไปจับพี่ชายของเธอ
จากนั้นเขาก็ถูกแขวนคอ
อย่ายั่วโมโหเธอล่ะ เธอบ้าเอาเรื่องเลย
ทำไมคุณไม่แต่งงานล่ะ
คงไม่เคยเจอคนที่ดีเท่าคุณพ่อมั้ง
คงจะยังงั้น
นี่...เป็นอะไรกัน ชอบสกปรก ๆ เหรอ
จะแสดงวิธีทำความสะอาด เสื้อผ้าแบบใหม่ให้ดู
ฉันไม่มีวันเข้าใจพวกอเมริกัน... ไม่มีวัน
เป็นความผิดของแกเอง
แกรู้จักเฮชกี้ แกก็รู้ว่าเธออารมณ์ร้าย
เสียใจด้วยนะ ถ้าเฮชกี้ตัดสินใจ ฆ่านางนั่นเธอก็จะฆ่า แกก็รู้
แกยกเธอให้ฉัน แล้วฉันก็ไม่อยากให้เธอเสียหาย
ฉันเฝ้าเธอไว้ตลอดไม่ได้หรอก
แกเป็นอะไรของแกวะ
นี่เรามีหุ้นส่วนพอแล้วนะ
แล้วนี่จะทำให้พวกอาปาเช่ ดีใจได้พักหนึ่งด้วย
กองสอดแนมยอดเลยนะ
“หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนคือจ่าทิบส์”
“ทิบส์ จอมเจ้าเล่ห์ คือชื่อที่ลูกน้องเขาเรียก”
“เขารู้เส้นทางดี”
“จ่าทิบส์กับลูกน้อง 8 คน ตามต่อไปเรื่อย ๆ ”
“เรื่อย ๆ”
“หลังจากวันแรก เขาส่ง ลูกน้องสองคนกลับกองร้อย...”
“...เพื่อนำทางให้กับผู้หมวด”
“ทุกวันหลังจากนั้น เขาส่ง อีกวันละสองคนกลับไป...”
“...คล้ายกับผลัดเปลี่ยนกัน”
“แล้วเขาก็ตามต่อไปติด ๆ ...”
“...ไม่ว่าจะเร็วหรือช้า”
“ในที่สุด...”
“...ก็กลายเป็นห้าต่อห้า”
นายสองคนข้างหลัง ไปได้
ดี
ตอนนี้เราจะย้อนกลับไป จัดการทีละคน
ก็ดีนี่
เมื่อพวกมันเห็นเราวกกลับไป...
พวกมันก็จะวกกลับแล้วนำ เราไปหากองร้อย สองต่อสอง
แน่นอนว่า...ทหารไม่แขวนคอฉัน
ฉันจะบอกให้ว่าแกต้องทำอะไร ส่งผู้หญิงกลับไปหาพวกทหารซะ
ทำไม
ก็อย่างที่แกพูด หล่อนคือตัวถ่วง
พวกทหารตามไม่ทันแน่ ถ้ามีเธออยู่ด้วย
ก็ได้ แกอาจมีความคิดที่ดีกว่า
ฉันไม่มีความคิดที่ดีกว่าหรอก
แต่วิธีนี้ต้องได้ผลนะ
มันใช้ได้น่า ฉันจะบอกเธอเอง
ใช่สิ...แกบอกเธอ
- ฉันพูดกับเธอได้ - ฉันรู้
คุณครับ...
คุณไปหาทหารพวกนั้นได้แล้ว พวกนั้นจะพาคุณกลับบ้าน
แต่มันไม่ยุติธรรมที่จะ ให้คุณอยู่ที่นี่คนเดียว
เขาไม่ได้อยู่คนเดียวซะหน่อย ยังมีฉันอยู่อีกทั้งคน
ฉันว่าฉันควรจะอยู่นะ คุณแม็คเคนน่า
คุณควรจะรีบไป ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจนะ
แล้วผมจะแวะไปกินข้าว ตอนกลับออกไปแล้ว
อยู่ตรงนี้นะ แล้วก็จับตามองให้ดี
ยังไงนั่นก็กำจัดเธอไปเรียบร้อย
คุณเลยต้องลำบากเลย ผมเห็นใจคุณนะ
ขอบคุณค่ะ
จ่าคะ... คุณจะช่วยคุณแม็คเคนน่าได้มั้ยคะ
ผมคิดว่าได้นะ
“ตอนนี้พวกเขาเหลือแค่สี่คน”
“นั่นทำให้โอกาสของ แม็คเคนน่าดีขึ้นนิดหน่อย”
“ติดอยู่ที่เฮชกี้มีความคิดขึ้นมา”
“เธอต้องการแม็คเคนน่าคืน”
“ผู้หญิงคนนั้นก็ไปแล้ว เธอคิดว่าไม่มีอะไรหยุดเธอได้”
ขอบใจ
อย่ายั่วโทสะเธอล่ะ
มีคนมา
หยุด เดี๋ยวนี้
ใจเย็น ๆ ฉันเข้ามานะ
ช้า ๆ ล่ะ
หยุดอยู่ตรงนั้นล่ะ
ฉันเข้ามาร่วมด้วย
หวังว่าคงไม่มีปัญหานะ
- แกคิดว่าเราจะเชื่อรึ - อย่านะ
เขาเป็นฆาตกร เขาฆ่าคนสองคน ลูกน้องของเขาเอง
ใช่แล้ว
นั่นก็แปลว่าฉันมีม้าเพิ่ม อีกสองตัว ม้าดีด้วยนะ
ม้าจะเป็นประโยชน์ทีเดียว ตอนเราเจอทองคำ
คุณผู้หญิงคนนี้เล่าเรื่อง ให้ฟังหมดแล้ว
แต่ฉันก็พอรู้มามั่งแล้ว จากผู้หญิงอินเดียนนั่น
ก็ได้ แต่ว่าแกมันโง่
สมมติว่าเราตอบตกลงตอนนี้ แล้วตกดึกเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาล่ะ
คืนนี้ คืนพรุ่งนี้ แกต้องหลับบ้างล่ะ
ฉันหลับอยู่แล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรทีจะฆ่าฉัน
เพียงแค่ส่วนแบ่งเดียว
แล้ว...แกก็ต้องการฉันด้วย
เราไม่ต้องการแกหรอก ไม่มีแกก็มีปัญหามากพอแล้ว
ทั้งกองทัพจะออกตามหาแก อยากแขวนคอแกมากกว่าฉันซะอีก
พวกนั้นจะคิดว่าแกหรืออาปาเช่ เป็นคนทำและฉันถูกจับตัวไป
ในช่วงที่ฉันออกตามล่าแกนี่...
ฉันได้คิดไว้หมดแล้ว แกต้องมีฉัน
แกรู้มั้ยว่าทองหนักเท่าไหร่ โดยเฉพาะคุณ คุณแม็คเคนน่า
แล้วทองนั่นมีอยู่เท่าไร ล้านหนึ่งเหรอ หรือมากกว่า ทองดิบ ๆ เลยนะ
เรามีคนไม่พอที่จะขนออกมาหมดแน่
มีฉันอยู่ แกมีโอกาสที่จะไปที่นั่น และกลับมาอย่างปลอดภัย
ถูกของคุณนะ จ่า
ยินดีต้อนรับ คุณจ่า
เอากาแฟมาให้จ่าหน่อย
แต่ต้องไม่ลืมว่า...
ฉันคือร้อยเอกนะ
จ่าทหารที่ฆ่าผู้ใต้บังคับบัญชา สองคนตาย
- แกคิดว่าเป็นยังไง - ไม่เท่าไหร่หรอก
มีเหตุผลบ้างสิ แม็คเคนน่า
ขอบคุณ
คนอายุขนาดผมและยศแค่นี้...
ไม่มีอนาคตในกองทัพหรอก
จ่าจะรังเกียจมั้ย
ทำไมไม่พักกับหุ้นส่วนใหม่ล่ะ
หวังว่าคงไม่โกรธผมนะ คุณเบอร์เกอร์แมน
ใจเย็น สหาย
แม็คเคนน่ามีค่ามากสำหรับฉัน
คุณเบอร์เกอร์แมนรึ
เป็นไปได้มั้ยนะ ที่เธอจะเป็นลูกสาวของผู้พิพากษา
เราคงเป็นเพื่อนกันไม่ได้นะ ถ้าแกมีความลับกับฉัน
ไปได้แล้ว
“เพื่อจะหลบหนีทหารม้า พวกเขาไปที่ท่าเรือข้ามแม่น้ำเหลือง”
“พวกเขาตัดสินใจข้ามแม่น้ำ โดยใช้แพที่นั่น...”
“...แล้ววกกลับมาตามรอยภายหลัง สิ่งที่พวกเขาไม่รู้...”
“...ก็คือพวกอาปาเช่ยึดดินแดน แถบแม่น้ำเหลืองไว้หมดแล้ว”
“และยังมีอีกเรื่องที่พวกเขาไม่รู้”
“พวกอาปาเช่กลุ่มอื่นได้เผา ท่าเรือข้ามแม่น้ำ”
“แต่พวกอินเดียนรีบร้อน และแพก็ยังใช้การได้”
“พวกเขายังมีโอกาสอยู่”
ช่วยฉันด้วย น้ำมันเชี่ยวเกินไป
ไปไกล ๆ ซะ
ให้ตายสิ แพรรี่ด็อก
อย่าบอกนะว่า เราต้องเอาเขาไปด้วย
เอาละ...ไปกันได้แล้ว
“แล้วพวกเขาก็มาถึง...ในที่สุด”
“พวกเขามาถึงสถานที่ ที่แม็คเคนน่ารู้จักในนาม...”
“...ก้อนหินสะเทือน”
เรามาถึงแล้ว
หุบเขาอยู่ที่ไหน
พรุ่งนี้ ตอนพระอาทิตย์ขึ้น
ใครบอก
แผนที่บอกไว้
ตื่นเต้นเหรอ
เปล่า แค่คิดอยู่
เมื่อเราเข้าไปในหุบเขา ในวันพรุ่งนี้...
ไม่ใช่ “เรา” จ่า
ผมไม่เข้าไปหรอก
บางที
นายอาจเปลี่ยนใจ
เราต่างก็รู้ว่าโคโลราโด้ จะไม่แบ่งทองให้กับใคร
คุณมีเวลาคิดเรื่องนั้นด้วยเหรอ
ก็พอสมควร
ฟังนะ คุณกับผมน่าจะร่วมมือกัน
แบบที่คุณร่วมมือ กับทหารของคุณน่ะรึ
แผนที่สิ้นสุดที่นี่
หวังว่าแกคงรักษาสัญญานะ
แน่นอน ถ้าแกพาฉันไปที่หุบเขา
ถ้ามันอยู่แถวนี้ แกก็จะเห็นมันพรุ่งนี้เช้า
ขอปืนฉันคืนก่อน
ผู้หญิงนั่นด้วย
- พรุ่งนี้ - แล้วถ้าไม่มีทองคำ...
ฉันก็ต้องได้ปืนกับผู้หญิงคืน
มันมีทองคำ
แกไม่รู้แน่ ถ้าจิ้มเข้ามาอีก
ฉันไม่มีอารมณ์ตลกนะ
แกจะทำอะไรกับมัน
ส่วนแบ่งของแกน่ะ
เรื่องของฉัน
ก็ได้
ฉันรู้ว่าแกคิดอะไร
เมาแอ๋ในร้านเหล้าทุกร้านที่โซโนร่า จนกระทั่งหมดตัวใช่มั้ย
คิดว่าฉันอยากแค่นั้นเหรอ
ก็ยังงั้นทุกทีนี่
ใช่สิ ก็เพราะฉันไม่เคยมีเงินพอ สำหรับสิ่งที่ฉันอยากได้สักทีนี่
แต่เมื่อฉันได้ทองคำ...
จะไม่มีใครเห็นโคโลราโด้ แถวนี้อีกต่อไป ไม่มีทาง
ดี แล้วแกจะไปไหนล่ะ
ขอโทษ
ฉันอาจจะบอกแกก็ได้
แต่ถ้าแกหัวเราะ...
ฉันจะไม่หัวเราะ
เศรษฐีเงินล้านในปารีส
ใช่แล้ว
อะไรคะ
ถ้าได้ทองพอ เขาบอกว่าจะปล่อยเราพรุ่งนี้เช้า
ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง...
แต่พอคุณตื่นแล้วจับตาดูผมไว้
ไม่ว่าจะเป็นยังไง เราต้องไปให้เร็ว
เราต้องรีบด้วยเหรอ
รอให้เห็นทองก่อนไม่ได้เหรอ
มันไม่มีทองคำ
แต่มีแผนที่นี่ คุณก็เห็นมัน มันพาเรามาที่นี่
คุณบอกว่าเราจะ เห็นหุบเขาได้ในตอนเช้า
ผมพูดหลายเรื่องเพื่อเอาตัวรอด มันเป็นการแหกตาครั้งใหญ่ของชีวิตเลย
พรุ่งนี้เช้าคงได้เห็นดีกัน
แต่เรามาตั้งไกล แล้วจะไม่ ดูทองซักหน่อยเลยเหรอ
ไม่ฟังนะ
พ่อฉันไม่ใช่คนรวย หลังจากที่แม่ตาย...
ฉันไม่ได้เป็นแค่ลูกสาว แต่ยังเป็นคนดูแลไร่ของพ่อด้วย...
เพราะเราไม่มีเงินจ้างคนมาดูแล
แต่ด้วยส่วนแบ่งนี่...
ฉันก็จะซื้อไร่ได้
ไร่ขนาดใหญ่
ถ้าผมมีไร่อย่างคุณ ผมจะไม่เป็น นายอำเภอแม้แค่ห้านาทีเลย
คุณไม่ต้องหรอก
จากส่วนแบ่งของคุณ คุณทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
คุณชอบการพนันนี่ สร้างบ่อนพนันเองเลยซิ
ฉันจะเป็นหุ้นส่วนของคุณ
คุณเสียสติไปแล้ว
ตื่นได้แล้ว
ส่วนของคุณ ส่วนของผม ไม่มีส่วนแบ่งอะไรทั้งนั้น
ผมรู้จักมันดี มันไม่ให้ส่วนแบ่งกับใครหรอก
ขอโทษค่ะ
ฉันต้องบ้าแน่เลย
คุณช่วยฉันมามาก ทุกเรื่องเลยด้วย
และฉันดีแต่ก่อเรื่อง
ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงมาทนกับฉัน
ผมจำเป็นต้องทำ
เราคู่หูกันนี่
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันไม่อยากเชื่อเลย
ฉันคิดว่า...
แกจะได้เห็นหุบเขาในอีกหนึ่งนาทีนะ
ปืนฉัน
ไม่ได้ จนกว่าฉันจะเห็นหุบเขา
ก็ได้
ดูที่ก้อนหินนั่น
มองดูที่เงา
- มันเกิดได้ยังไง - ไม่รู้เหมือนกัน
อาจเป็นแหล่งหินเขี้ยวหนุมาน
ดูนั่นสิ
เร็วเข้า
ข้างบนนั่น
แม็คเคนน่า ดูสิ
- ตัวฉันเต็มไปด้วยทองเลย - มาเถอะ ไปจากที่นี่กัน
- ออกไปเหรอ ไม่นะ - ฟังผมก่อน
ถ้าเราไม่ออกไป เราจะต้องตาย
เราจะไม่อยู่เพื่อทองคำอะไรทั้งนั้น
ไม่มีกระสุน
ฉันเป็นคนเอาออกเอง
- เมื่อไหร่ - เมื่อคืนนี้
วิญญาณบอกฉันว่าต้องทำอะไร
นี่คือทองของอาปาเช่
วิญญาณบอกกับฉันว่า
“ฆ่าทุกคนในวันนี้” แม้กระทั่งแก โคโลราโด้
แกไม่ใช่อาปาเช่
อย่ามองข้างล่าง
ขึ้นไป
ปีนต่อไป
ขึ้นไปเร็วเข้า
เร็วเข้า อีกนิดเดียว คุณต้องทำได้สิ
น่า...พยายามอีกหน่อย
ปีนขึ้นไป
ปีนสิ
- ฉันทำไม่ได้ - พยายามหน่อย
ลาก่อน เจ้าเพื่อนยาก ไม่มีเรื่องตลกอีกแล้วนะ
ลาก่อน แม็คเคนน่า
แกก็รู้ว่าฉันต้องตามล่าแก
อย่ามายุ่งกับฉันนะ
หารูซ่อนตัวให้ได้นะ เพื่อน
ขุดให้ลึก ๆ ด้วยล่ะ